ค่ายครอบครัวสื่อสารกับวัยใส สร้างความเข้าใจด้วยแนวคิดสุขภาวะทางเพศ

“เราไม่เคยได้คุยกันเลย ไม่เคยรู้เลยว่าลูกเป็นยังไง รู้สึกยังไง อยากรู้เหมือนกัน แต่ก็ไม่รู้จะคุยกับลูกยังไง”
ช่องว่างในการสื่อสารกันในครอบครัวเป็นต้นเหตุของปัญหาครอบครัวหลายๆ อย่าง ไม่ว่าจะเป็นปัญหาความรุนแรงในครอบครัว การหย่าร้าง ท้องไม่พร้อม และยาเสพติด

โครงการศึกษาวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วมเพื่อพัฒนารูปแบบการทำงานส่งเสริมสุข ภาวะทางเพศของเยาวชนระดับตำบล จังหวัดสุรินทร์ มูลนิธิขวัญชุมชน ภายใต้การ สนับสนุนของแผนงานสร้างเสริมสุขภาวะทางเพศ สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้าง เสริมสุขภาพ จึงได้จัดกิจกรรม “ค่ายครอบครัวสื่อสารกับวัยใส สร้างความเข้าใจด้วยแนวคิดสุขภาวะทางเพศ” ขึ้น เมื่อวันที่ 5-6 มีนาคม 2554 ที่ผ่านมา ณ ศูนย์ฝึกอบรม โครงการชลประทาน อ.เมือง จ.สุรินทร์ เพื่อเสริมสร้างความสัมพันธ์อันดีให้เกิดขึ้นใน ครอบครัวที่อยู่ในชุมชนท่าสว่าง ซึ่งเป็นพื้นที่เป้าหมายของโครงการ

คุณสุธาทิพย์ ชูกำแพง ผู้ประสานงานกิจกรรมค่ายกล่าวถึงที่มาของกิจกรรมว่า “ตอนแรกขวัญชุมชนตั้งใจที่จะทำงานกับกลไกชุมชน หรือ อปท. (องค์การปกครองส่วนท้องถิ่น) แต่พอเราไปคุยกับอปท.แล้วพบว่า ครอบครัวไม่คุยกันทำให้เกิดความไม่เข้าใจกัน ซึ่งสมาชิกอปท.สะท้อนออกมาเหมือนกันทุกคน ทำให้ขวัญชุมชนคิดว่าการจะทำงานกับกลไกชุมชนจะต้องทำไปพร้อมกับกลไก ครอบครัวจึงจะเกิดผลอย่างที่ขวัญชุมชนตั้งใจไว้คือให้มีการสื่อสารเรื่องเพศในชุมชน...เราจึงจัด กิจกรรมค่ายครอบครัวขึ้นมา”

ตนเองและผู้อื่นซึ่งถือเป็นหัวใจสำคัญ สำหรับการพูดคุยกันไม่ว่าเรื่องใด ๆ ให้กับสมาชิกค่ายด้วย เริ่มจากการให้ผู้เข้า ร่วมกิจกรรมหาข้อมูลของตัวเองโดยการมองตัวเองผ่านการใช้ชีวิตประจำวันของแต่ละคน จากนั้นจึงพาทุกคนไปเรียนรู้ลักษณะของคนผ่านกิจกรรม “คนสี่ทิศ” และค้นหาตัวตนที่แท้จริงของแต่ละคนผ่านกิจกรรมสนทนากับตัวตนภายใน (voice dialogue) ซึ่งถูกปรับให้เหมาะสมกับระดับของผู้เข้าร่่วมกิจกรรม และจบลงด้วยกิจกรรมทบทวนตนเอง โดยในทุกกิจกรรมนั้นผู้เข้้าร่วมจะได้แบ่งปันสิ่งที่แต่ละคนได้เรียนรู้ให้แก่เพื่อนๆ รับฟังด้วยตลอดเวลา

การได้มีโอกาสเล่าเรื่องราวที่มีทั้งความสุข ความทุกข์ความหวัง ทำให้ทั้งสองฝ่ายได้เชื่อมร้อยความรู้สึกที่มีต่อกัน ผู้ใหญ่เมื่อเห็นภาพสมัยเด็กของตัวเองกับเด็กๆ ไม่ได้แตกต่างกัน แม้จะคลายความห่วงใยเด็กๆ ไม่ได้แต่ก็ทำให้เข้าใจ เด็กๆ มากขึ้น และเมื่อได้รับรู้ความห่วงใยจากเด็กๆ ด้วยแล้วก็เรียกน้ำตาแห่งความตืนตันใจได้ไม่น้อยทีเดียว การถ่ายทอดความรู้สึกด้วย คำพูด และการสัมผัส ทุกๆ อย่างนั้นสื่อถึงความรัก ความห่วงใย ซึ่งสายใยนี้จะช่วยถม ช่องว่างระหว่างกันในครอบครัวให้ลดน้อยลง และช่วยให้ครอบครัวหันหน้ามาคุยกันมากขึ้น......ขอแค่ “หัวใจที่ตรงกัน” ก็พอ