199 ปี เส้นทางกฎหมายทำแท้งไทย

กฎหมายตราสามดวง

การทำแท้งไม่ผิดกฎหมาย

1. บทพระอัยการลักษณะผัวเมีย ที่เกี่ยวกับการฆ่าเด็กในครรภ์มารดา แต่ไม่บัญญัติความผิดฐานทำให้แท้งลูก และไม่เอาผิดผู้หญิงที่ทำให้ตนเองแท้งลูก
2. หมวดพระอัยการทาส แบ่งอายุครรภ์ออกเป็น 2 ช่วง คือ 3 เดือนแรก และเลย 3 เดือนไปแล้ว  

กฎหมายลักษณะอาญา รศ. 127
ประกาศใช้เมื่อ 1 มิถุนายน 2451

การทำแท้งถือว่าผิดกฎหมายในทุกกรณี ไม่มีข้อยกเว้น

ประมวลกฎหมายอาญา พ.ศ. 2500
ประกาศใช้เมื่อ 1 มกราคม 2500

การทำแท้งยังผิดกฎหมาย แต่มีข้อยกเว้นบางกรณี

ม. 301-305  ระบุอัตราโทษของการทำแท้ง ไม่ว่าผู้หญิงจะทำแท้งด้วยตัวเองหรือยินยอมให้ผู้อื่นทำให้ ถ้าการทำแท้งนั้นทำให้หญิงเป็นอันตรายหรือเสียชีวิตจะมีโทษหนักขึ้น ถ้าผู้หญิงไม่ยินยอม ผู้ทำก็ต้องรับโทษหนักขึ้น ยิ่งถ้าผู้หญิงเสียชีวิตก็จะต้องรับโทษสูงสุด จำคุก 5-20 ปี ปรับ 10,000-40,000 บาท ม. 304 ระบุว่าถ้าการทำแท้งไม่สำเร็จ ผู้ทำไม่ต้องรับโทษ ไม่ว่าการทำแท้งนั้นผู้หญิงจะยินยอมหรือไม่ ม. 305 ระบุข้อยกเว้นที่ให้ผู้หญิงทำแท้งได้ คือ ทำโดยแพทย์ ผู้หญิงยินยอม และถ้าการตั้งท้องนั้นเป็นอันตรายต่อสุขภาพของหญิง หรือเป็นผลจากการกระทำความผิดอาญาตามมาตรา 276 - 277,282-284

ข้อบังคับแพทยสภาว่าด้วยหลักเกณฑ์การปฏิบัติเกี่ยวกับการยุติการตั้งครรภ์ทางการแพทย์ ตามมาตรา 305 แห่งประมวลกฎหมายอาญา พ.ศ. 2548

การทำแท้งยังคงผิดกฎหมาย แต่มีข้อยกเว้นมากขึ้น

1. ถ้าหญิงนั้นมีปัญหาสุขภาพจิต และมีแพทย์ที่ไม่ได้เป็นผู้ยุติการตั้งครรภ์ให้อย่างน้อย 1 คน รับรองตามขั้นตอนและเงื่อนไข
2. ถ้าหญิงนั้นมีความเครียดเนื่องจากพบว่าทารกในครรภ์พิการรุนแรง หรือเสี่ยงที่จะเป็นโรคพันธุกรรมรุนแรง ซึ่งสูตินรีแพทย์ หรือแพทย์ด้านเวชพันธุศาสตร์ได้ตรวจรับรองแล้ว